آسـمـان عـرش در بـغـل دارد            نَـسَـبـش ریـشـه در ازل دارد
قــلـمـم بـر لـبـش غــزل دارد            شـعــر او مــزّۀ عــســل دارد

شهد نامش ملیح بوده و هست
شوق مستی به جانِ باده نشست

وقتِ شرعیِ مدح و تسبیح است            مـاه آمـد، زمـانِ تـشـبیه است
شب شـأنِ نـزولِ تـلـمیح است            چه نیازی به حرف و توضیح است
ســـورۀ کـــوثـــر رضــا آمـد
عــلــیِ اکـــبـــرِ رضـــا آمــد

ســر ســجــاده ربّــنــا گـفـتــم            چه غـریـبـانه بی صـدا گـفـتم
حــاجـتــم را بـه آشـنـا گـفـتـم            یـا جــواد الائــمـه تـا گـفــتــم
روزیِ مـن نــگــاهِ آقـــا شــد
گــره کــور کــار مــن وا شـد

جـبـر یـا اخـتـیـار یـعـنـی چـه            تـلـخـیِ روزگــار یـعـنـی چـه
قِـصـۀ غُـصـه‌دار یـعـنـی چـه            با سَـحَـر، شـام تـار یعـنی چه
او طـلـوعِ تمامِ عـاشـقی است
او شـروعِ سلامِ عـاشقی است

اوست باب‌المرادِ عـرش‌نشین            حـلـقۀ وصل آسـمـان و زمین
قـسمـش با اجابت است عجین            نـذرِ مـرسـوم سـورۀ یـاسـیـن
این تـوسـل به اوست رایجِ ما
ایـنـچـنـین شد روا حـوائـجِ ما

تا که یَـحـییَ‌بن‌اَکـثم او را دید            حرف‌هایی که گفته بود و شنید
در جوابِ هر آنچه که پرسید!            دهــنــش واشــده بــلا تــردیـد
پاسخی که گرفت معلوم است
مـعجـزاتِ امامِ معـصوم است

هـنـرِ خـلـقـت است امام جواد            نـام بـابـرکـت است امام جواد
جـودِ بی‌مـنت است امام جواد            فاطمی سیرت است امام جواد
آیـــنـــه‌دارِ مــــادر ســــادات
هدیه‌ بر او و جدّه‌اش صلوات

کـاظـمین، آفـتاب خاک عراق            آســـتـــانِ دو گــنــبــد بَـــرّاق
ای حــریــم تــلاقـی عــشــّاق            عرش بیتوته کرده کنج رواق
در شـلـوغـیِ لحـظه‌های اذان
جا نداری برای یک مهـمان؟